het groene boekje is af!

(let op, veel foto’s….)



Het is precies geworden zoals ik het in gedachten had. Ook de binding ging in één keer goed. Maar alles bij elkaar was het wel veel werk (leuk werk….). En dan te bedenken dat ik nóg 2 setjes kaarten had gekocht, dat was wat al te enthousiast…  Maar misschien ga ik daar wel leuke kaarten mee maken, ik ben weer geïnspireerd  geraakt door Imke, toch handig, zo’n mede-auteur ☺
Nu niet te veel geklets meer, maar foto’s, want het zijn er aardig wat…..
Eerst maar de inhoud:




Het donkergroene velletje is de iets kleiner geknipte voorkant van de envelop, met de plakrand op de ondergrond geplakt



Het donkergroene envelopje is uit een grote envelop geknipt, het label is de voorkant van een ander envelopje



Een lang geleden gekocht bomen- en huisjesstofje kwam nu goed van pas



Tape-transfer van public domainplaatjes van internet, “lijstjes” van een kartonnen laminaatstaaltje van de bouwmarkt. De grote groene rondjes komen uit een servetje, de kleintjes met de datum komen van een kantoorstickervelletje



In elke kaart heb ik 5 gaatjes geprikt en daar een koperdraadje doorheen geregen



Aan de buitenkant heb ik om de gaatjes heen een wat dikker koperdraadje rondom geregen



De lange uiteinden, 3 aan de voorkant en 2 aan de achterkant heb ik over de breedte gelegd, omgeslagen en aan de binnenkant onder een randje tape weggewerkt. Het draad geeft extra stevigheid, de losse kaarten zitten keurig strak tegen elkaar en het boekje kan mooi en makkelijk opengeslagen worden.
Experiment gelukt dus ☺


groetjes van
Evelyn

twee dames met een hoedje

Ik kocht een plastic doosje:



Ik maakte een sticker:



En toen had ik zo maar iets gezelligs! (om wat lekkere bonbonnetjes in te doen bijvoorbeeld - voor mijzelf bijvoorbeeld… ☺)



Deze sticker en nog twee andere, gemaakt van een bewerkt plaatje van the graphics fairy en een stukje doorzichtig zelfklevend folie, heb ik hier ook al eens gebruikt:



groetjes van
Evelyn

p.s. bedankt voor alle aardige reacties, het deed me echt goed. De opruim- en opbouwbrigades zijn aangetreden, dus het kan van nu af aan alleen maar beter worden. Intussen kwam er van mijn plannetje om met dit fraaie lenteweer wat te gaan snoeien in de tuin niks terecht: de snoeischaar was ook verbrand….

art journal–een beginnetje

Ik heb maar steeds een liedje in mijn hoofd en dat nodigt uit tot het maken van een nieuwe bladzij in mijn art journal songbook.
Ik heb nog niet helemaal uitgedacht hoe het moet worden, maar dat komt al doende vanzelf. Ik ben maar eens begonnen met een achtergrondje.

Meestal begin ik met een laagje gesso, daar rol ik een beetje structuur in met een schuimrollertje.




Er wat kleurtjes opgesmeerd met een oud pasje en wat gestempeld.



De “vloer” wordt van “hout”, dat weet ik al wel.
Het leek me leuk om een parketstaaltje van de bouwmarkt te gebruiken. Dat is alleen vrij dik karton, dat vond ik niet mooi…..
Ik maakte er een tapetransfer van:
(breed plakband op de bovenkant van de kaart – in een bakje water leggen)



(even laten weken en het papier er af rollen)



Dan blijft er een mooi flexibel en halftransparant stuk tape met houtprint over (het tape plakt dan niet meer). Het glimt nog wel erg, maar een laagje modpodge mat doet wonderen.

Om welk liedje het gaat verklap ik nog niet ☺, maar dit boek was onderdeel van mijn inspiratie:



Het is het verhaal van Charles Dodgson, die later bekend werd als de schrijver Lewis Carroll, en zijn buurmeisje Alice Liddell. De verhalen die hij haar vertelde verwerkte hij later o.a. in zijn boek Alice in Wonderland.

Dit staat er op de binnenflap, klik eventueel op het plaatje om te vergroten.



Groetjes van
Evelyn

even voorstellen:

Blanche, (douarière de la bière)



Of misschien is het Wilhelmina Witbier, want ze staat op de binnenkant van een blikje…..



Het plaatje is weer van far far hill, deze keer heb ik hem ingekleurd in photoshop en daarna een transfer gemaakt met modpodge glanzend (ik heb een verzameling potjes met allerlei verschillende mediums en lijmen, dat wil je niet weten…..hoewel, sommige mensen hebben dat met washi-tape  ☺ )

Hij glimt iets te veel naar mijn smaak.



Nu heb ik nog 3 mislukte madammen liggen en eentje die er veelbelovend uitziet, even afwachten  hoe ze opdroogt….☺

En dan heb ik wel weer genoeg van dat getransfereer, ik heb zin in boekjes maken!
Verrassing dus, ook voor mij, wat ik volgende keer ga laten zien…. (rondje tuin, kan ook nog…)
Wacht….nee….ik weet het al: volgende week is al volgepland…….weggevertjes week……!

En daarna ben ik ook nog jarig, dan ga ik misschien wel taartjes uitdelen……..

Nou je ziet het, voorlopig nog genoeg ideeën voor blogberichtjes.

groetjes van
Evelyn

verborgen schoonheid en bijna jarig!

(een klein opwarmertje…….deze maand is het een jaar geleden dat we met “voor mij – voor jou” online gingen. Dat gaat gevierd worden, met weggevertjes.
a.s. maandag alvast een kijkje in de keuken…….)

Nu eerst wat over mijn transfer-op-blik experimenten.


 Ik heb vorige keer niet verteld hoe ik lady Cidera heb gemaakt. Dat kwam omdat ik niet helemaal tevreden was over de transfermethode en eerst nog wat meer wilde uitproberen.
Ik heb de tapetransfermethode iets aangepast en gebruikte dubbelzijdig plakfolie in plaats van gewoon breed plakband. Dit omdat ik de transfer zo direct mogelijk op het blik wilde hebben. Het plaklaagje van dubbelzijdig plakfolie is echter heel dun en het netjes losweken van het papier is een vreselijk geduld- en precisiewerkje. Niet iets om aan te raden……
Een proef met lijm uit een spuitbus en een dubbel laagje dubbelzijdig plakfolie (volg je het nog?….) vond ik ook niet zo geslaagd. Te veel oneffenheden naar mijn smaak.
(soms is het juist de bedoeling dat het er wat “beschadigd” uit ziet, maar ik wilde nu een zo perfect mogelijke transfer)


Dit is een probeersel dat ik wel wat verder wil uitwerken (weer andere lijm, zorgt voor leuke belletjes):



Voor deze lady heb ik eerst een laagje modpodge op het blik aangebracht een daar het plaatje op geplakt. Inmiddels is ze al wel iets minder verborgen, wie weet is ze volgende keer wel af…..



Dit zou ook een schoonheid zijn geweest als er niet zo veel slakken in de tuin zouden zitten……



Nét nieuw gekocht, één nachtje in de pot op de toekomstige plek gezet om te kijken of dat leuk was en…….wég bloemetjes…..


Volgens mij heb ik een leuk slakkenfeestje georganiseerd………
En toch……….levert het een mooie foto op……



groetjes van
Evelyn

atc Lady Cidera

 Rare naam?
Ja, dat wel…dat komt omdat het een soort van iron lady is, een ijzeren maagd, een blikken barones……
Kijk maar, op de achterkant zie je waar haar naam vandaan komt…..























Het is een transfer op de binnenkant van een opengeknipt blikje.
Het metaal glanst en spiegelt door de transfer heen.

De “dingetjes” ☺ in de hoeken zijn splitpennen, de naam heb ik met mijn nieuwe oude typemachine op een lintje getypt.























Hoewel ik over het algemeen alleen public domainplaatjes gebruik (zoals van de graphics fairy), heb ik nu een uitzondering gemaakt, ik vond deze plaatjes van far far hill (alleen voor persoonlijk gebruik) zó mooi.

Heel leuk om te doen, er ligt nog een blikje klaar, ik denk dat de volgende dame met een rare naam niet lang op zich zal laten wachten (daar houden adelijke dames überhaupt niet van….)


Last but not least: ik zag weer nieuwe volgers, de teller staat op 123, wat een leuk getal! Welkom en veel leesplezier!

groetjes van
Evelyn

een heel speciale brief

Nog maar 10/15 jaar geleden was het schrijven en ontvangen van een brief iets heel gewoons. Tegenwoordig is een handgeschreven brief bijna een kadootje.
Toen ik wat verder fantaseerde over het kadootjes-effect bedacht ik het volgende:

Een brief in een kartonnen omslag, de brief zit met de rechterbovenhoek vastgeplakt op het omslag zodat het één geheel blijft; een briefkadootje dus ☺
En zó maakte ik het:

Zelf een brief schrijven met lieve woorden of een mooi gedicht is natuurlijk het leukst, maar daarvoor had ik even geen inspiratie. Daarom heb ik een scan en een print gemaakt van een gedicht dat mijn overgrootmoeder bedacht en schreef ter gelegenheid van de 100-ste verjaardag van haar schoonvader (mijn bet-overgrootvader). Het papier lijkt heel oud (niet goed te zien op de foto), maar is gewoon printerpapier dat in een badje van sterke thee heeft gelegen; na het strijken kan het nog prima door de printer. 
De brief heb ik 3 keer dubbel gevouwen.
2 stukjes karton, iets groter dan de opgevouwen brief (+ nog een halve cm extra aan de zijkant want daar pons ik later 2 gaatjes in) geverfd met paintdabber (lemonade en butterscotch) daar met een oud pasje was gesso over uitgestreken, tekststempel (per ongeluk in de lengte gestempeld, had in de breedte gemoeten….) en randjes gekleurd met vintage photo inkt.

Aan 3 van de 4 korte kanten gaatjes geprikt en daar een stukje touw doorheen geregen (op de foto zie je de binnenkant)

Daar overheen een stukje mooi papier, ik had nog een restje behang over van het magaziene….
De opgevouwen brief er ingeplakt, het deel boven-rechts zit op het karton geplakt zodat je de brief goed kunt lezen als je hem openvouwt. Voor de grap een adres stempeltje er op.

Aan de voorkant nog 2 parelmoer knoopjes vastgemaakt met een touwtje. Om het mapje te sluiten draai ik de uiteinden van het touw om de knoopjes heen.

Even de touwtjes die het scharnier vormen van dichtbij:

En dan de voorkant. Ik vond het nog wat saai. Of liever gezegd: ik had zin om een plaatje van een schrijvende dame voorop te plakken. Dat viel nog niet mee zeg, om een geschikt plaatje vinden op internet. Maar toch vond ik 2 bruikbare afbeeldingen. Het leek me leuk om er een transfer op stof van te maken. Pas geleden heb ik een potje mod podge mat gekocht en dat moest hoognodig uitgeprobeerd worden.
Kijk hoe leuk dat gaat:

En kijk, hoe scherp de afbeelding op het katoen komt:

Toen kwam net even mijn vader langs, hij zag de plaatjes en zei: Ik heb nog iets veel mooiers!
En dat had hij! Een foto van zichzelf en zijn moeder, samen schrijvend (of tekenend). Achter op de foto staat 1922 geschreven.
En de transfer op katoen zag er zo uit:

Opgeplakt, nog wat versiersels en af! (en heel tevreden met het resultaat!)

groetjes
Evelyn

een bosje bungeltjes

Wat een gelukje, ik vond een zakje scrabblesteentjes bij de kringloop!

Mijn dochter tekende een aantal boerderijdieren voor een spel (meer daarover later), ik heb een aantal plaatjes door middel van geltransfer op de steentjes geplakt (want ik wilde dat het hout  zichtbaar bleef).

(geltransfer: plaatje printen met laserprinter of een een kopie (laten) maken met een kopieermachine – oppervlak waar het plaatje op moet komen licht insmeren met gelmedium (bv van golden) – plaatje met de afbeelding naar beneden op gelmedium leggen en licht aandrukken – laten drogen, minimaal een paar uur – achterkant van het papier bevochtigen met water en voorzichtig het papier wegwrijven – eventueel herhalen – als er kleine vezeltjes zichtbaar blijven doet een laagje lak of vernis wonderen.)

Ik heb wat verschillende toplagen uitgeprobeerd: matte vernis van aleene, glossy accents, crackle accents, blanke nagellak en één onbewerkt gelaten.
Ik vind de nagellak- en de matte vernisversie het mooist geworden.



Een gaatje boren in zo’n klein steentje vond ik niet zo mooi, ik heb een ophangoogje gemaakt van een kettelstift (heet dat zo?) door een smal lintje heen, op deze foto is wel duidelijk te zien hoe.



Dit is ook een erg leuk lintje: er zijn witte draadjes doorheen geweven en daar kon ik een ringetje door schuiven.
Jammer dat het rolletje bijna bijna op is……



Ik kan zakjes met leuke kralen altijd moeilijk weerstaan, maar gelukkig passen er veel zakjes in een schoenendoos en zo heb ik lekker wel altijd ruime keus als ik een kraaltje nodig heb….



Het was leuk om te maken.

Nu heb ik weer zin om iets met papier te gaan doen, of boekenleggertjes maken, of een schilderijtje, of….of…. je ziet het vanzelf wel….☺

groetjes
Evelyn