een fijn stapeltje

Het lijkt heel veel, maar het zijn maar kleine boekjes, zo’n 7,5 bij 10,5 cm. (10 katernen – 40 blaadjes). Ik heb allerlei soorten draad uitgeprobeerd: perlergaren, borduurgaren, boekbindersgaren, linnen draad en een linnen/katoen draad, het ging eigenlijk met alle soorten wel goed.
Dit zijn de voorkantjes met plaatjes uit tijdschriften en oude boeken of kalenders:



Op de “gewone” manier (die we het vaakst zagen op internet) kreeg ik aan de uiteinden een beetje dun, soms rommelig rijtje steken. Logisch, want je maakt aan de uiteinden halve kettingsteken.  Met iets dikker draad werd het een soort steelsteekrandje (de bruine is mooier).



Imke heeft dat opgelost door met 2 naalden te gaan naaien (dat laat ze vast nog wel zien…), ik heb aan de boven- en onderkant een ander steekje gemaakt, zodat dat er uitziet als een vlechtrandje:



Ik heb 5 gaatjes geprikt en met 1 naald genaaid. Aan de binnenkant heb ik dus maar 1 enkel draadje. De 3 middelste steken zijn gewone kettingsteken. Behalve bij deze, dat was een probeersel en dat werd ook mooi, daar ga ik nog eens wat mee oefenen.
 


Ik vond het een heel leuke en ontspannende bezigheid en ik denk dat er nog wel vaker wat boekbindprobeersels gaan langskomen ☺

Ik word hier wel blij van:



 Het handige van het kleine formaat is dat ze zomaar opeens heel geschikt zijn als notitieboekje (in je tas bv), want dankzij de koptische binding openen de boekjes heel mooi en geeft elk blaadje maximale schrijfruimte.
 

 
 Nu moeten ze alleen nog een keer onder de pers (=een stapel zware boeken ☺)

groetjes van
Evelyn

cuttlebug

Een cuttlebug?
Nee die heb ik niet.
Ik heb wel van die embossing mallen.

Tja wat heb je daar nu aan zonder zo’n apparaat.
Dat wist ik eigenlijk ook niet zo goed.
Maar dan….. gaat er een lampje branden.
Kijk dit is het resultaat



Papier nat maken en flink rollen maar.


Laten drogen en heel zachtjes met de strijkbout erover om het papier weer plat te krijgen.
   

 En wie heeft dit vroeger niet gedaan:



groetjes van imke

werk in uitvoering

Ik heb van alles voorbereid om miniboekjes met koptische binding te maken (d.i. oefenen en nog eens oefenen op nette steekjes...):

• katerntjes op maat
• karton voor de voor-en achterkant
• leuke plaatjes gezocht om achter de raampjes te plakken
• garen voorbereid (gewaxt)

 



Onderin de naaidoos deed ik nog een vondst! Uit een ver quiltverleden vond ik 2 kromme naalden en een wax-dingetje:





En toen ik naar garen zocht, vond ik tussen de klossen die ik in de loop der tijd bij de kringloop heb verzameld, mooi linnen draad!





het stickertje zit er nog in:





Maar omdat het nog steeds oefenboekjes zijn, heb ik ook wel zin om mooi gekleurd borduurgaren uit  te proberen:





Ik kwam alleen één probleempje tegen:





De was is een beetje uitgedroogd (is ook al een jaar of 20 oud…) en laat witte schilfertjes achter op de draad.  Misschien zou ik het een keer kunnen smelten en zien hoe het dan weer stolt en anders schijnt je ook een draad langs een waxinelichtje te kunnen halen (hoewel dat geen echte was is natuurlijk).


A.s. maandag bij Imke lekker oefenen, en als het een beetje lukt kan ik volgende week het resultaat laten zien. Als het niet lukt, kan ik het natuurlijk ook laten zien, als voorbeeld van hoe het niet moet…. ☺


groetjes
Evelyn

kaartenhouder

 
 Dit zijn de poten van een bijzettafeltje.
Het tafeltje staat al jaren ongebruikt op zolder.
Tijd om daar iets aan te doen.

één poot wordt een dwarsligger…….met gaatjes.



Daar moet natuurlijk iets in.
In een oud tekenblok vond ik nog een paar tekeningen.
Hier heb ik kaarten van gemaakt en dan is dit het resultaat
 

En ik had ook nog een leuk servet met kippen.




groetjes van imke

er was eens…

een plan om mee te doen aan de winterfotojacht.
Vage ideeën had ik al wel.
Maar echte inspiratie ontbrak.
Dat wil zeggen, er was genoeg inspiratie, maar niet voor winterfoto’s.
Echte winter ontbrak ook.
Ik heb wel een foto gemaakt van een zielig bloemetje:



De winter is gelukkig bijna voorbijgekwakkeld. Deze week heb ik voor het eerst weer lekker buiten koffie gedronken…

groetjes en geniet van het bijna-lenteweer dat wordt voorspeld,
Evelyn

1, 2…..3 miniquilts

Jaren geleden ben ik met deze miniquilts begonnen.


Nummer 1 en 2 zijn af.




Maar waarom nummer 3 niet.


Ik vind ze nog steeds leuk. Dus hup… aan de slag met nummer 3.

groetjes van imke

alle begin is moeilijk

en of oefening ooit kunst baart, moet ik nog maar afwachten….



 

Imke en ik zagen hier en daar en overal zulke mooie voorbeelden van de koptische binding, dat wilden we ook graag leren. We bekeken filmpjes op youtube en heel veel foto’s. De filmpjes die wij zagen waren niet overduidelijk, dus we hebben voor een deel het wiel opnieuw uitgevonden ☺. Met veel plezier overigens, want je leert het pas goed als je door hebt wat je doet…



De eerste 2 boekjes kan ik niet eens laten zien, die waren nogal mislukt. Dit was de derde. Ik leerde daarvan dat het uitmaakt in welke richting je werkt: aan de ene kant zijn de v-tjes van de kettingsteek van boven naar beneden, aan de andere kant net andersom….
 


 

Ik vond het draadje ook wat dun. Het is nog wel zoeken naar de juiste combinatie van papier/karton en draad. En ik wil ook een kromme naald!
Met een dikker draadje werden de kettingsteken wel mooi, maar het zit een beetje wiebelig….en er is één gaatje uitgescheurd….
 


 

Met bovenstaande foutjes in gedachten begon ik aan boekje 3. Eerst was mijn draadje te kort….. Uithalen dus. Toen had ik niet genoeg rood draad meer…. Maar grijs leek me ook wel leuk. Voor de rest ben ik hier als beginner toch wel een beetje blij mee ☺
 


 

De lijnen lijken wat krom, maar dat valt in het echt reuze mee.
Vóór het binden heb ik een vogeltje op de kaft geborduurd, want dat vond ik er zo leuk bij passen…
 


 

Het is leuk om te doen, en ik heb al weer nieuwe exemplaren onder handen (en nieuwe ideeën in mijn hoofd…).
 


 

groetjes van
Evelyn

naalden en spelden

Ik mis wat


aha…. hier zijn mijn naalden gebleven.


Ja, een speldenkussen heet ook niet voor niets een speldenkussen.
Dus de naalden verhuizen naar een naaldenmapje





groetjes van imke

art journal week 6

Ik heb er een paar overgeslagen, maar de opdracht van week 6 leek me wel wat, namelijk “the lost art of loveletters”.
Ik had juist die week wat mooie doorschijnende velletjes “papier” gemaakt, ook een rode, en dat in combinatie met een nepbrief uit een boek (gratis boek, niet om te lezen maar om de losse blaadjes te gebruiken) en een toepasselijk tekstje leidde tot het volgende:



De tekst is niet goed leesbaar, ik schreef hem met een goudschrijvende pen, maar er staat:
Love is a beautiful thing, it’s a powerful thing. Het komt uit het liedje “tiny love” van Moss.
Dit is de akoestische versie met alleen de zanger Marien Dorleijn

het hart vastgezet met gouddraad



Langs de rand wat zwarte stempelinkt, aan één kant een ruitpatroon gestempeld en een heel klein beetje goudwas over de ribbels, je kunt het misschien niet goed zien op de foto, maar de tekst onder het hart is bijna leesbaar.



De ondergrond is weer een in vierkante stukjes gescheurde bladzij uit een tijdschrift, een rozenplaatje deze keer, dat bewerkt met stempelinkten met 1 laagje van een servetje eroverheen geplakt.

groetjes van
Evelyn

naar buiten

Als het niet zo hard waait (en het regent niet) dan fiets ik graag een stukje over de dijk








groetjes van imke