"" voor mij - voor jou: de kastanjeboom in onze tuin

zaterdag 17 maart 2012

de kastanjeboom in onze tuin

kastanje

Als iemand mij nou maar
had opgeraapt
en in zijn zak gestopt
en daar gelaten had,
dat af en toe een hand mij vond,
voelde hoe zacht ik was
en dan weer losliet.
Of op de vensterbank gelegd,
op 't nachtkastje,
in een rommeldoos.
De keukenla!
Ik heb nog nooit een reis gemaakt,
ik moest zo nodig wortel schieten.
Als iemand mij nou maar had opgeraapt,
er was niets aan de hand geweest,
ik was kastanjebruin geweest,
ik had geglansd, geglansd,
wat later was ik wat gaan rimpelen,
en dan, nou ja, maar nu,
nu moet ik onvrijwillig transformeren
en niet zo'n beetje ook.
En steeds als ik zo ongeveer
gewend ben aan mijn nieuwe vorm,
steeds als ik zo min of meer
geaccepteerd heb
dat ik ben zoals ik ben,
dan ben ik alweer anders.
En als het nu zo was dat ik gekozen had
om zo te zijn, dat ik het wilde:
steeds een ring erbij,
zoveel soortgenoten aan mijn takken
in hun veilig stekelhuis,
zo anders dan ikzelf,
maar wat weet ik het nog goed.

Ik heb het opgegeven
te zijn zoals ik ben.
Ik groei maar mee
met wie ik worden zal.
Af en toe hoor ik
dat iemand zegt
hoe mooi ik ben.
In mijn schaduw
gebeuren dingen
die de moeite waard zijn.
-------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.
schrijver
Schrijver: Tjitske Jansen

groetjes van
Evelyn

Pin It!

4 opmerkingen:

Willy zei

Geweldig gedicht en wat een mooie foto van je boom...leuk gedaan...ik zie de lente door de kale takken...hoera!!!!

Zaanse Zolder zei

Prachtig !

Jolette zei

Mooi!!!

Betsy zei

Mooi gedicht!
Bij mijn ouderlijk huis staat een kastanjeboom die geplant is toen mijn moeder 8 jaar was. Die boom is nu dus zo'n 80 jaar oud en hoort echt bij het huis.

lieve groet,
Betsy
Wolatelier DiAn

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...